Mon Homme, 1996, Bertrand Blier

Fahişe olmak mutluluktur

Bertrand Blier’in Mon Homme (Erkeğim, 1996) filminde çok az filmde gördüğümüz mutlu fahişe profilini görüyoruz; Marie (Anouk Grinberg). Marie müşteri beklerken bir yandan da seyirciye hayatını anlatır. Karakterimizin mutluluğuna rağmen hayatında bir şeyler eksiktir. O şey Marie’nin hayatının erkeğidir; aslında onun deyişiyle pezevengi. Bir gece evine dönerken sefalet içerisinde çöpün kenarında yatan Jeannot’a (Gérard Lanvin) rastlar ve her ikisinin de hayatı hiç olmadığı kadar değişir.

Blier, diğer filmlerinde olduğu gibi Mon Homme’de de benzer şekillerde geleneksel ahlaka karşı anlatılarda bulunuyor. Ayrıca karakter analizlerini yapmak psikoloji ile ilgilenen herkesin faydasına olacaktır; o yüzden bu kişilerin filmi kesinlikle izlemesini tavsiye ederim.

Aslına bakarsanız Jeannot’da bildiğimiz pezevenk profilinin zıttı bir karakterdir, o da iyi bir pezevenktir. Şöyle izah etmek daha doğru olacaktır; hem işini iyi yapan hem de Marie’ye iyi davranan (Yalnızca Marie’ye mi?). Ancak doyumsuzdur ve bu doyumsuzluğu işleri ters yüz eder. Ah be Jeannot! Birazcık sakin kalsan elindekiyle yetinsen olmaz mıydı? Çok da mutlu mesut (alışılmışın dışı) bir aşk hikayesi izlerdik belki.

Mon Homme, 1996, Bertrand Blier

Başından sonuna kadar göreceğiz ki Marie, kusursuzluktan değil kusurlardan hoşlanan bir insan. Bu noktada aslında karakterin psikolojik analizini yapmak gerekir ancak psikolojide uzman olmadığım için bu konuda konuşmam doğru olmaz. Öte yandan işini mutlulukla yapan herkesi kutlarım. Tebrikler Marie!
Filmlerde ve diğer sanat ürünlerinde erotizme hayranımdır. Pek çok kişi maalesef porno ve erotizmin ayırdına varamaz. Filmleri porno filmine çevirmek kolaydır ancak ne yazık ki filmlerde erotizmi kullanmak sanıldığı kadar kolay bir iş değildir. Hele de onu başarılı bir şekilde kullanmak. Şunu kesinlikle söyleyebilirim ki son zamanlarda izlediğim filmler arasında erotizmi en başarılı kullanan film Mon Homme oldu.
Filme ilk başladığım andan itibaren Belle de Jour (Luis Bunuel, 1967) esintileri hissettim. Peki ne görüyorduk Belle de Jour’da? Mutlu mesut bir “burjuva” ev kadınının fahişelik mesleğine doğru attığı adımı görüyorduk. Filmin giriş sahnesinde karakterimiz Marie’nin bir ev kadınını fahişeliğe başlatması buna bir gönderme midir bilemem. Ben öyle hissetmek istiyorum.

da block

Filmin ayrıca Barry White ile bir müzik şöleni yaşattığını da es geçmemek gerekir. Klasik, gelenekselleşmiş ahlakı yerle bir eden bu filmi kesinlikle en kısa zamanda izlemenizi öneririm.

Daha Fazla İçerik
Bir Dorian Gray vardı, o dahi öldü!